Fundarstjórar,
aðalfundarfulltrúar, góðir gestir.
Sauðkindin hefur haldið lífi í Íslendingur
allt frá landnámi. Við værum ekki hér sem sjálfstæð þjóð ef sauðkindarinnar
hefði ekki notið við. Þetta finnst mér gleymast stundum í umræðunni. Það er nú
samt þannig að þó okkur finnist við litla athygli fá og okkar sjónarmið fái
lítinn skilning þá sýnir könnun sú sem kynnt var á búnaðarþingi aðra sögu. Íbúar
þessa lands vilja íslenskan landbúnað – svo einfalt er það.
Eins og formaðurinn kom inná áðan þá ætla ég
að segja ykkur frá nýjum vef Landssamtakanna. Slóðin inná vefinn er fyrir okkur
auðlærð eða sauðfe.is. Inni á þessum vef verða birtar fréttir og upplýsingar sem
snúa að sauðfjárræktinni. Þetta verður einnig vettvangur allra sauðfjárbænda til
að koma með innlegg í þá umræðu sem á sér stað hverju sinni. Ákveðið var að fara
af stað með einfaldan heimasmíðaðan vef og geta þá kannað viðtökur sem og til að
fá fram sjónarmið um hvað skuli vera á vef eins og þessum. Eftir að nýr vefur
bændasamtakanna lítur dagsins ljós, væntanlega síðar á þessu ári verður það
skoðað að vefur LS verði færður inní það viðmót og þá úrfærslu sem þar verður.
Fram að þeim tíma er gott að geta verið búin að átta sig á hvað við viljum með
heimasíðunni og hvernig við viljum nota hana. Vill ég nota tækifærið og óska hér
með eftir greinum, fréttum og öðru því efni sem erindi á inná þessa heimasíðu.
Einnig eru allar ábendingar vel þegnar um hvað má betur fara, hvað vantar eða
hverju er ofaukið. Það er í raun okkar allra að halda heimasíðunni lifandi og
áhugaverðri með því efni sem þangað ratar inn.
Ef
síðan er skoðuð núna þá sést hlekkur á hægri kanti sem vísar beint inná efni sem
snýr að þessum aðalfundi. Þarna er hægt að sjá dagskránna, ályktanirnar og
ræður. Síðan munu koma þarna inn myndir frá fundinum.
Nú
langar mig að víkja að Markaðsráði.
Til
þess að sauðfjárrækt verði stunduð áfram á landinu þá þarf að selja afurðirnar
og er það eitt af megin verkefnum Markaðsráðs kindakjöts.
Árið
2006 dróst salan á lambakjöti saman um 3,2% á meðan framleiðslan dróst saman um
1,1%. Samdráttur í sölu um 3,2% er 276 tonn sem er umtalsvert þegar búið er að
setja kíló í stað prósentu. Fyrstu tveir mánuðir ársins fara af stað með heldur
minni sölu en árið á undan. Sala í mars er ekki komin en mun skila sér inn á
allra næstu dögum og þá verðu hægt að fylgjast með hver hún var inni á nýja
vefnum okkar.
Þessi
samdráttur í sölunni ásamt því að útflutningsskyldan var ákveðin heldur lág á
síðasta ári gerir það að útflutningsskylda næsta árs stefnir í að verða allt að
25%. Að sjálfsögðu spilar inní þá ákvörðun, þegar hún verður tekinn, sú
staðreynd að útflutningsskylda fellur niður frá og með 1. júní 2009. Það er
alveg ljóst að stefna þarf að lágmarks birgðum í upphafi sláturtíðar 2009 og
verður að vanda sérstaklega ákvörðun um útflutningsskylduna fyrir þetta og næsta
ár.
Á
síðasta fundi Markaðsráðs var ákveðið að heimila sláturleyfishöfum að flytja út
verulega meira á þessu ári en þeirra skylda væri og að þessi umframútflutningur
kæmi til frádráttar útflutningsskyldu næstu sláturtíðar. Er þetta gert þar sem
flestir sláturleyfishafar eru búnir að uppfylla sýna útflutningsskyldu en
markaðirnir úti vilja meira kjöt. Með það í huga að útflutningsskyldan muni
hækka umtalsvert og að það stefnir í að nægt kjöt verði til var þessi ákvörðun
tekin. Einnig spilar þar inní að hættulegt kann að vera að svelta okkar bestu
markaði erlendis. Þeir markaðir sem byggðir hafa verið upp á undanförnum árum
geta horfið ef þeim er ekki sinnt. Það hefur sennilega sjaldan eða aldrei verið
mikilvægara að viðhalda þeim mörkuðum sem best gefa í útflutningi.
Hvernig
á svo að selja lambakjötið erlendis? Mín skoðun er sú að rétta leiðin er að
selja það út frá sérstöðu þess. Sérstöðu þess sem náttúruafurð. Við vitum að
þetta er sú aðferð sem farin hefur verið í Bandaríkjunum hjá Baldvini Jónssyni
og Áformi og þetta er einnig aðferðin sem farin hefur verið í Danmörku.
Hugsanlega þarf að beita þessum sömu aðferðum á fleiri
stöðum.
Ég
nefndi Bandaríkin og þá sölu sem þar hefur farið fram. Í ár verða væntanlega
nokkur þáttaskil í þeim útflutningi. Möguleiki er á að fleiri en Norðlenska komi
að þeim markaði og er það allt í skoðun á þessari stundu. Einnig er viss hætta á
að sá markaður einfaldlega loki á íslenskt lambakjöt ef hvalveriðum verður
haldið áfram. Það er töluverð óvissa eins og þið heyrið en ég tel rétt að halda
áfram með það starf sem þar hefur verið unnið ef það reynist nokkur
kostur.
Þó svo
að útflutningur samkvæmt lagboði falli niður þá verður að flytja áfram út
lambakjöt. Lambakjötið er eina kjötið á íslandi sem á einhverja raunhæfa
möguleika til að seljast erlendis. Samkeppnin fer klárlega harðnandi á næstu
árum og er þá skemmst að minnast breytingar á innflutningstollum á kjöti.
Nákvæmlega hvernig landslagið mun líta út á næstu árum getur ekki nokkur maður
sagt til um. Hitt er hægt að segja til um með næsta öruggum hætti – landslagið
mun breytast. Það eina sem hægt er að gera er að vera sem best í stakk búin til
að mæta breytum aðstæðum.
Okkar
mikilvægast markaður er og verður innanlandsmarkaðurinn og honum ber að sinna
eins vel og kostur er. Í allri umræðunni um erlenda markaði megum við ekki
gleyma því sem er næst okkur og því sem skiptir okkur mestu máli.
Klippikallinn
– talsmann lambsins þekkjum við öll en hann var kynntur til sögunnar á síðast
landsfundi. Þessum klippikalli er ætlað að ná til unga fólksins sérstaklega. Nú
á hann eins árs afmæli og af því tilefni
er verið að mæla frammistöðu hans. Niðurstöður þeirra mælinga liggja fyrir síðar
í þessum mánuði og mun þá verða ákveðið með framhaldið.
Ef
horft er til lengri framtíðar þá þykir mér ólíklegt að sauðfjárbændum fjölgi
mikið. Einnig þykir mér ólíklegt að framleiðslan aukist umtalsvert. Á móti kemur
að Íslendingum fjölgar ár hvert. Það verða sífellt fleiri munnar til að borða
það lambakjöt sem er framleitt. Við verðum hinsvegar að passa uppá að þau börn
sem eru að alast upp í dag þekki og vilji borða lambakjöt. Ef okkur tekst það þá
er hægt að selja allt það sem er framleitt. Eftir 30 ár þá verðum við
Íslendingar 50 þúsund fleiri en í dag. Ef við höldum áfram að borða sama magn á
ári hver maður þá dugir ekki núverandi framleiðsla.
Ágætu
fundargestir,
Við
þurfum að vanda okkur á næstu mánuðum og árum. Ef við gerum það og berum til
þess gæfu að vinna saman þá eru sauðfjárbændum allir vegir
færir.
Íslenskur
landbúnaður er það sem Íslendingar vilja.
Björn
Elíson
Framkvæmdastjóri
Markaðsráðs
kindakjöts
Starfsemi
Markaðsráðs kindakjöts.
Markaðsráð kinda
kjöts er samstafsvettvangur Landsamtaka sauðfjárbænda, Landsamtaka
sláturleyfishafa og Bændasamtaka Íslands.
Í ráðinu sitja fyrir hönd LS. Jóhannes Sigfússon sem er jafnframt
formaður ráðsins og S.Sindri Sigurgeirsson.
Fyrir hönd sláturleyfishafa Steinþór Skúlason og Sigmundur
Ófeigsson. Fyrir hönd Bændasamtaka
Ísland Gunnar Sæmundsson.
Framkvæmdastjóri í 60% starfi er Björn Elíson.
Markmið ráðsins er
að vinna að markaðs- og sölumálum á kindakjöti, aðallega innanlands og er það
gert með beinum auglýsingum frá Markaðsráði.
Ráðið fylgist með söluþróun á kindakjöti, kemur að ákvörðun um
útflutningshlutfall, álagsgreiðslna utan hefðbundins sláturtíma,
samstarfsverkefnum varðandi þróun á vörum framleiddum úr kindakjöti ásamt öðrum
málum sem eru sameiginleg sauðfjárbændum og
sláturleyfishöfum.
Markaðsráð hefur
staðið að auglýsingum allt árið bæði í sjónvarpi útvarpi, blöðum, tímaritum og
veraldarvefnum, gefið út uppskriftarbæklinga ofl. Einnig heldur ráðið úti uppskriftarvef fyrir
lambakjöt og er slóðin www.lambakjot.is
Tekið úr
rekstrarreikningi ársins 2006
Tekjur Markaðsráðs
2006
2005
kr. 39.997.160,- kr. 45.232.235,-
Gjöld Markaðsráðs
2006
2005
kr. 34.852.367,- kr. 45.280.925,-
Þar af eru gjöld vegna auglýsinga og styrkja árið
2006
kr. 29.724.971,-
